VN-Algemene Vergadering worstelt met knelpunten en eigen relevantie
De 81ste Algemene Vergadering van de VN is op 22 september geopend met oorlogen, klimaat en AI op de agenda. Delegaties onderhandelen over brandstof, voedsel, meststoffen en financiering, terwijl de Rode Zee de wereldhandel onder druk zet.
De 81ste sessie van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties werd op 22 september geopend, waarbij oorlogen, klimaatverandering en kunstmatige intelligentie het debat domineerden. Secretaris-Generaal António Guterres maakte gebruik van de opening om op te roepen tot strengere regelgeving tegen de risico's van wat hij beschreef als "ongecontroleerde kunstmatige intelligentie", zoals Vision Times rapporteerde. Hij stelde de taak voor als een balans tussen het potentieel van AI in de gezondheidszorg en economische ontwikkeling tegenover de gevaren van ongereguleerde technologie.
Dat is de agenda zoals die op papier staat. De concretere zaken van de week waren echter rekenkundig van aard: brandstof, voedsel, meststoffen en financiering. India's minister van Buitenlandse Zaken, S. Jaishankar, nam deze afkorting mee naar New York als de "4Fs" en organiseerde zijn diplomatie daar omheen, zoals Northlines rapporteerde. Tussen de plenaire toespraken en de bilaterale gesprekken door werkte de vergadering aan twee problemen tegelijk: hoe te regeren over een technologie waarover niemand het eens is over het beheer, en hoe basisgoederen in beweging te houden in een wereld waar dat steeds minder lukt.
Een forum dat om rechtvaardiging wordt gevraagd
De Verenigde Naties kampen met een relevantiecrisis, acht decennia nadat ze werden opgericht om wereldwijde catastrofes te voorkomen en geschillen op te lossen, betoogde BLiTZ. Oorlogen zijn verhard. Geopolitieke rivaliteiten zijn geïntensiveerd. Kunstmatige intelligentie en klimaatverandering hebben risico's toegevoegd die de oprichters nooit hadden voorzien. En een verdeeld internationaal systeem van concurrerende blokken bedreigt het vermogen van de VN om te functioneren als het primaire forum voor wereldwijde diplomatie.
Die kritiek is niet het hele beeld. dat de organisatie onlangs haar voortdurende nut heeft aangetoond, ondanks dat ze het afgelopen jaar aan de zijlijn leek te staan. Dezelfde analyse is meedogenloos over de beperkingen: de VN heeft een minimale rol gespeeld in het Gaza-conflict en had geen stem in het conflict met Iran. Wat zij behouden, is een functie die niemand anders op deze schaal uitvoert. De VN blijft de primaire wereldwijde leverancier van humanitaire hulp — de distributie van hulp aan mensen in crisis.
Zet deze twee paragrafen naast elkaar en het andere verhaal van de week is geen apart onderwerp meer. Een orgaan waarvan het diplomatieke gewicht wordt betwist, beheert nog steeds de logistiek van overleving voor mensen in crisis. Dat is het deel van de klus dat afhangt van routes, havens en toestemming van wie die beheerst.
Het water dat de hulp moet oversteken
Conflicten in de Rode Zee en de Bab el-Mandeb-straat hebben verstoord wat Resilience noemt het knelpunt waar wereldwijde crises samenkomen. Volgens de berichtgeving van het medium heeft de instabiliteit effectief de Straat van Hormuz gesloten, een route die voorheen ongeveer 20 procent van de wereldwijde olihandel afhandelde. De verstoring bedreigt de wereldwijde voedselzekerheid en de economie door de stroom van vloeibaar aardgas en meststoffen te blokkeren, rapporteerde Resilience.
Die twee ladingen zijn belangrijker dan de scheepvaartkolommen doen vermoeden. Meststoffen bepalen de oogst van het volgende seizoen; vloeibaar aardgas bepaalt wat boeren betalen om die oogst te produceren. Het blokkeren van beide verbindt een veiligheidscrisis in een smal stuk water met voedselprijzen en energiekosten ver buiten de Rode Zee — en verbindt direct met de zorgen over voedsel en energie die Jaishankar aankaartte bij zijn Britse tegenhanger.
De actoren die die kaart hertekenen, wachten niet op een resolutie. De Houthi-beweging, ook bekend als Ansar Allah, is geëvolueerd van een lokale Noord-Jemenitische militie tot een regionale macht die in staat is om kracht uit te oefenen buiten haar grenzen, zoals The Statesman rapporteerde. Omleidingen van de scheepvaart weg van door de Houthi's gecontroleerde havens hebben de instroom van essentiële voedingsmiddelen, medicijnen en internationale hulp beperkt — wat een van de ernstigste humanitaire crises ter wereld voor miljoenen arme Jemenieten heeft verergerd.
Gelezen tegenover het punt van de Times over hulpverlening, is het knelpunt geen abstractie die in een zaal wordt bedebatteerd. Het is de fysieke route waarlangs de duidelijkste resterende bijdrage van de organisatie moet reizen. De opkomst van de Houthi's heeft die route binnen bereik gebracht van een beweging die nu macht projecteert buiten de grenzen van Jemen.
Wat delegaties met de week deden
De agenda van Jaishankar volgde hetzelfde probleem vanuit een andere richting. Donderdag ontmoette hij de Britse minister van Buitenlandse Zaken Ed Miliband en premier Gaston Browne van Antigua en Barbuda, waarbij de gesprekken met Miliband gericht waren op wereldwijde voedsel- en energie-uitdagingen veroorzaakt door aanhoudende conflicten, rapporteerde Business Standard. Het gestelde doel van deze ontmoetingen was het coördineren van regionale en wereldwijde reacties op instabiliteit die de internationale handel en grondstofzekerheid beïnvloedt.
Op de vergadering zelf ontmoette hij Europese, Oekraïense, Arabische en Aziatische tegenhangers. Zijn "4Fs"-kader signaleert de intentie om multilaterale banden open te houden in plaats van partij te kiezen in geopolitieke conflicten, een houding die bedoeld is om India's economische belangen te beschermen. Het is een strategie gebouwd voor een wereld van concurrerende blokken: in elke kamer aanwezig zijn, je aan geen enkele committeren, en levering behandelen als het belang dat boven politieke afstemming staat.
De Griekse premier, Kyriakos Mitsotakis, sprak de 81ste sessie donderdag toe met een focus op maritieme veiligheid, het Midden-Oosten, Türkiye, de Cyprus-kwestie en Oekraïne, rapporteerde Orthodox Times. Hij riep op tot een onmiddellijk staakt-het-vuren en een blijvende vrede in Oekraïne en Soedan, en betoogde dat oplossingen verankerd moeten zijn in het Handvest van de Verenigde Naties. Zijn nadruk op internationaal recht en goede nabuurschap raakt direct aan de maritieme veiligheid en de diplomatieke spanningen tussen Türkiye en Cyprus.
Twee delegaties, twee vocabulaire. Griekenland sprak in de taal van het recht en het Handvest. India sprak in de taal van de levering. Beiden beschreven dezelfde instabiliteit, en geen van beiden beschreef een crisis die de vergadering zelf kon oplossen.
Relevantie, gemeten in vracht
Het openingsdebat ging over kunstmatige intelligentie, klimaat en oorlog, en Guterres' waarschuwing over ongecontroleerde AI zal maandenlang geciteerd worden. De zwaardere test ligt elders. Als het onderscheidende vermogen van de VN de levering van hulp is, dan is een gesloten scheepvaartroute een verdict over relevantie dat geen enkele toespraak kan ombuigen. Het betoog van de Times over waarom de VN nog steeds belangrijk is rust precies op die functie.
Dat is de ongemakkelijke vorm van de week. Een instituut dat wordt bevraagd om zijn marginale rol in Gaza en zijn stilte over Iran, wordt gevraagd om voedsel, medicijnen en meststoffen te vervoeren door water dat door conflicten en niet-statelijke actoren onbetrouwbaar is gemaakt. Delegaties kunnen debatteren over AI-regulering, Handvest-principes en de structuur van het multilateralisme. De vracht wacht op geen van deze zaken.